SEVGİ ZENGİNİYİM

Allah kimseyi sahipsiz yapmasın. Yaşamdaki en önemli şey birliktelikdir. Annem bize, '' ağaç dalıyla gürler, dalları gücü olmayan ağaçları çabuk keserler '' der. İnsan yaşı ilerledikçe bu sözün ne kadar önemli olduğunu daha iyi anlıyor. Maneviyat zenginliği bence maddiyattan daha önemlidir. Yaşamda çok zengin olup da tek başına ölen ne çok insan var. Allahıma şükürler olsun ki, ben yalnız değilim. Kendimi çok şanslı buluyorum çünkü sevdiklerim ve sevenlerim var. Biliyorum ki iyi günümde, kötü günümde yanımda olan ve olacak olan sevdiklerim var. Annem, eşim, çocuklarım, kardeşlerim ve diğer sevdiklerim... Evet ben bu sevdiklerim ve sevenlerimle çok ama çok zenginim. SEVGİ zenginiyim..

Mutluluğun Resmi

UNUTAMAYACAKSIN

Sevdin mi beni?

Sever gibi mi yaptın?

O tatlı sözlerin hani nerde...?

Çok arayacaksın çok...

Bulamayacaksın benim gibi seveni.

Bir tarafın hep yarım kalacak.

Seni benim kadar özleyen olmayacak.

Bir denizin kenarında,

Bir şarkının mısralarında

Aklına geleceğim.

Pişmanlıktan deli olacaksın...

Unutmuş gibi yapacaksın...

Ama UNUTAMAYACAKSIN....

1978

ÖLÜMÜN GÖZLERİ KARA

Bir gün ölümün bizimde karşımıza çıkacağını bilerek yaşıyoruz. Karşılaştığımız da kabullenemiyoruz. Kaybettiğimiz sevdiğimiz biriyse ,dünyamız kararıyor.

Gördüğümüz her şey kapkara oluyor. Yaşadığımız hergün kara günümüz oluyor.

Ne zamana kadar mı? Ölüm kara gözlerini üzerimizden çekinceye kadar.

Bunun için en iyi ilaç yine ZAMANdan geliyor. Zamanla alışıyor insan acılara

ve hatıraları ile yaşamaya..

YAŞAMIN KIYISI MI, SIFIR NOKTASI MI?

Bazan düşünürüm, yaşamın neresindeyiz diye. Bunu benim gibi düşünenler de vardır. Yaşamın ölçüsünü bilmemiz mümkün mü? Yaşamın başında olduğumuzu sandığımız anda kendimizi bir anda ortasında bulabiliriz sonra hayatla mücadele, kavgalar,sevgiler,çocuklar, geçim derdi derken, o acı gerçekle karşılaşırız. Yaşam yaşamsa gerçekte var olan tek şey yaşamın sıfır noktası ki, o da ölümdür..

Güzel bir akşam yemeği(eşim ve ben)