24 Ocak 2008 Perşembe

KÜSTÜM HAYAT SANA

Bu dünya, bana göre değilmiş anladım.
Dost aradım ama yanımda kimseyi bulamadım.
Demlenmiş aşklar bile,
Bir bardak demli çaydan
Daha çabuk soğuyor.
Hayat bir veriyor, bin alıyor.
Çekemem artık seni,
Yoruldum, tükendim.
Küstüm hayat sana,
Oynamıyorum artık oyununda.
Günahlarını al benden
Sevaplarımı geri ver.
Perdeni kapat, ışıklarını söndür.
Benden bu kadar.
Gözyaşlarımı sana bırakıyorum,
Mutluluğumla gidiyorum.
Hoşcakal hayatım.

1 yorum:

minerella dedi ki...

annem benim başkalarının acılarını ne güzel kaleme dökmüşsün...çok beğendim ellerine sağlık...

Blogger Templates by OurBlogTemplates.com 2007